Παρασκευή, 25 Μαρτίου 2016

Χαίρε Ελληνική ψυχή. Γεννηθήτω φως…

(Σήμερα κυρίως γιορτάζουμε το φως το λευκό, την αγνότητα την αθωότητα, την αγγελική μας υπόσταση, την πορεία προς την θέωση μας, αν ερμηνεύσουμε τα σύμβολα.
Την "καλή είδηση", για μία αναγέννηση που οφείλει να κάνει ο κάθε ένας ξεχωριστά, με τις ίδιες προδιαγραφές) 
«Χαίρε και χαριτωμένο μύρο της θάλασσας, ανάσα του ουρανού»
«Χαίρε «Έλληνα»
"Ο αρχαίος Έλληνας δεν είναι ούτε αισιόδοξος ούτε απαισιόδοξος… αντικρίζει κατάματα κάθε τι τρομακτικό και δεν το αρνείται.Η θεοδικία δεν τον προβληματίζει, αφού η δημιουργία του Κόσμου δεν είναι έργο των θεών, ιδού η σοφία του αρχαιοελληνικού πνεύματος :
είχε ζέψει ως και τους θεούς στον ζυγό της ανάγκης…
Ο Κόσμος των θεών είναι ένα πέπλο που κυματίζει μπροστά στα μάτια μας, κρύβοντας μας το φοβερό…
Ήταν καλλιτέχνες της ζωής.
Είχαν τους θεούς τους για να μπορούν να ζουν, όχι σαν πρόσχημα για να αποξενωθούν από την ζωή."
Νίτσε.
Ο «Έλληνας» είναι και σήμερα έτσι, όπου κι αν βρίσκεται γεωγραφικά, ακόμη και αν δεν μιλάει την μητρική του γλώσσα, ακόμη κι αν η ταυτότητα γράφει άλλη εθνικότητα, ακουμπάει το κύτταρο του, αφουγκράζεται την ψυχή του,και διαμορφώνει την στάση του.
Δεν κομπάζει, δρα «ωραία»….(την κατάλληλη ώρα)
Δεν ζητωκραυγάζει, γιατί ξέρει πως έχει την αθανασία μέσα του...
Δεν άγεται, ούτε φέρεται κατ΄ουσίαν, ακολουθεί τον δικό του εσωτερικό νόμο…
Δεν φοβάται, να σταυρωθεί, ξέρει πώς θα αναστηθεί…
Το «φόντο» του "Έλληνα" είναι αρχαίες ψυχές αθάνατες, δεν έχει ετικέτα, είναι κομμάτι του θεού, και είναι πανταχού παρών...
Νόμος του το "φως", φίλος του το σκοτάδι.
Ο ομφάλιος λώρος του το «αστρόνημα», τον διατηρεί σε συνεχή επαφή με τον δημιουργός του, και γίνεται και αυτός δημιουργός.
Γίνεται μαθητής, δάσκαλος, πνεύμα, αρετή, λόγος, τέχνη, λαός (φωτεινό θεανθρώπινο σύνολο).
Γίνεται ύλη, ομοειδής των όντων, ενσαρκώνεται, διατηρεί την επικοινωνία μεταξύ του άλλου και αυτού του κόσμου (Αδα, και Δία).
Αυτός είναι ο πλασμένος από την «Αρχή» «Λέλεγας», ο αυτόφωτος.
Αυτός που έχει ορισμένο «τέλος» και ταξιδεύει με μπούσουλα αυτό το τέλος.
Ο πραγματικός άνθρωπος, με θεϊκές ιδιότητες….
Ο εραστής της ουτοπίας… μέχρι να πραγματοποιηθεί.
Ο ερωμένος του  Ήλιου… μέχρι την καλή Ανατολή...
«Ούτος εστί ο υιός μου ο αγαπητός»
Καλή μας συνέχεια στο ταξίδι...
ΟΥ ΤΙ ΔΑΝΟΣ
25/3/2016=19=10=1  μονάς 

Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2016

Ερωτικό


Μια πορφυρένια πασχαλιά, μαγευτικά ωραία, 
ένα μπουμπούκι διάλεξε, τι όμορφη παρέα.

Έγειρε πάνω του δειλά, ήρθα εδώ μαζί σου,
χρωματιστά αρώματα, τα πέταλά σου ντύσου.

Φοράω κόκκινα φτερά, λίγα πουά και μαύρα,
υμνώ την άνοιξη ξανά, του έρωτα την λάβρα.

Άμα ντυθείς στα κόκκινα, θα ναι επιτυχία,
τα παθιασμένα όνειρα, μου φέρουν ευτυχία.
 
Αν πάλι κίτρινα με φώς, έχω εγώ για μάτι,
τις σκοτεινές τελείες μου, πολύτιμο αχάτη.

Αν είναι φόρεμα λευκό, μαζί  ρόδο και κρίνο
για το αγνό σου άρωμα, μονάχα αγάπη δίνω.

Ρόδινο χρώμα αληθινό, ωραία πασχαλιά μου,
μόνο για σένα θα ντυθώ, ρόδο η αγκαλιά μου.

ΟΥ ΤΙ ΔΑΝΟΣ
21/3/2016=15=6 

Κυριακή, 20 Μαρτίου 2016

Ατέρμονες κοχλίες

Οι τροχιά μας κοινή σαν αστέρι, δυο σταγόνες βροχής στο αγέρι
μια πνοή η ψυχή ιχνηλάτης, του αόρατου κόσμου, δεινός επιβάτης.

Η ζωή όπως μέρα, γλυκό περγαμόντο, με την νύχτα για άυλο φόντο.
αιωνίως κυκλώνει ταξίδι αρρήτων, ως βρούμε την άκρη των μίτων.

Η ημέρα με φώς τις ψυχές ενσαρκώνει, και η νύχτα το νου ημερώνει.
το μισό αστραπές στο σκοτάδι, και το άλλο στο φώς αξεπέραστο χάδι.

Κάθε νύχτα, το σώμα με θάνατο πλένει, η ψυχή με παλμούς ανασαίνει.
κάθε κύκλο το χάραμα κλείνει, όπως κύμα σε όχθη στην ήρεμη λίμνη.

Μια σταγόνα δροσιάς ζωντανεύει, το κατάξερο χώμα με έρωτα κλέβει,
ένας σπόρος πνοή, αναρχία του θείου, πυρωμένη μορφή του στροφείου.

Η ανάσα που παίρνω, μυρουδιά έχει αίμα, μολυσμένο αγκάθι το ψέμα
άλλη γλώσσα μιλάει, και φωτιά κουβαλάει, παγωμένη  οργή χωρίς τέρμα.

Η ανάσα που αφήνω, της νυχτιάς συμφωνία, πυρωμένος θνητός του αέρα,
αγκαλιάζει βωμούς, πεπρωμένη θυσία, σαν αγάπη θεού να φωτίζει την μέρα.

ΟΥ ΤΙ ΔΑΝΟΣ
20/3/2016=14=5  

Σάββατο, 19 Μαρτίου 2016

Εν αρχή ήν ο λόγος

Η ποίηση, είναι η αλιεία του ανύπαρκτου από τον άυλο κόσμο, και η μεταμόρφωση του σε υπαρκτό.
Αυτό δηλώνει και ή λέξη ποιώ, και ποιητής.
Πρώτος και μέγιστος ποιητής ο Δημιουργός.
Άλλο ποιητής και άλλο διαχειριστής του λόγου.
Ο ποιητής γεννά, ο διαχειριστής ανατυπώνει, και επαναλαμβάνει.
Η ποίηση αλλά και όλες οι μορφές τις τέχνης ξεκλειδώνουν καινούργιες πόρτες, και προχωράνε στον κόσμο των ιδεών, με στόχο την υλοποίηση τους.
Ήδη κερδίζει χώρο η «ποίηση», που προσπαθεί να σκιαγραφήσει την ψυχική συμπεριφορά, και να κάνει οικείο τον άγνωστο κόσμο, με γραφίδα το «νοιώθω», καταργώντας τις πέντε αισθήσεις.
Βρισκόμαστε στο μεταίχμιο αυτής της ποίησης, χωρίς επίθετο, θα την βάφτιζα «χαοφαοτική», με την έννοια «χάος» «φάος», που περικλείει το όλον.
«Νοιώθω» το λυκαυγές, τον προάγγελο της ανατολής, αλλά και το «λυκόφως», τον ψυχοπομπό της δύσης.
Η μέρα και η νύχτα, είναι μια μικρή ζωή και ένας μικρός θάνατος, επαναλαμβανόμενα συνεχώς.
Κύκλους διαγράφει ο χρόνος, και υπάρχει μόνο στο κύκλο που ορίζει, σε άλλους κύκλους άλλος χρόνος.
Πολλοί οι χρόνοι άπειροι, που εξαρτώνται από τον συμπαντικό χρόνο.
Πολλές και οι ψυχές άπειρες, που εξαρτώνται από την συμπαντική ψυχή.
Πολύ και το «χρήμα»*(αυτό που χρειάζεται) άπειρο, που εξαρτάται από την ανάγκη της ύλης, και του χρόνου.
Ανέκαθεν ήταν εχθροί μου ο χρόνος, και το χρήμα, αλλά σέβομαι τούς εχθρούς μου.
Καλημέρα Ανατολή, δόγμα  δογμάτων «η ποίηση είναι "έρωτας".»
Μοιάζουν αυτά τα δύο, σαν δύο σταγόνες βροχής, που γονιμοποιούν το χώμα.
Έρωτας είναι ο αρχικός σπινθήρας, και διαρκεί ελάχιστα, τόσο για να δώσει μια ώθηση για όλα τα επακόλουθα, που κατά την άποψη μου λάθος τα ονομάζουν οι άνθρωποι έρωτα.
Έρωτας λοιπόν είναι η γενεσιουργός αιτία.
Αλλά το ίδιο είναι και η ποίηση. Συνήθως την νοιώθεις, αλλά δεν βρίσκεις λέξεις, να την αποδώσεις τόσο πιστά.
Αποδεικνύεται αυτόματα ότι ό λόγος είναι λιγότερος από την ιδέα, με αποτέλεσμα
 η ιδέα όταν εκφέρεται με τον λόγο αλλοιώνεται.
Ακόμη χειρότερα είναι όταν γίνεται πράξη, τότε συνήθως πεθαίνει.
Για αυτό έχει σημασία να μιλάμε σωστά, και να γνωρίζουμε τα πρωταρχικά νοήματα των λέξεων.
Αυτή την ποίηση πρεσβεύω, που απεικονίζει ιδέες, και που ο αναγνώστης συνειδητοποιεί και τις πολλαπλασιάζει.
Με λίγα λόγια γίνεται "αναγνώστης ποιητής".
Γιατί όλη αυτή η διαδικασία έχει σκοπό να βρει το συνδετήριο νήμα μεταξύ των ανθρώπων.
Να νοιώσει ο αναγνώστης ποιητής, με την βοήθεια του ποιητή, και αντίστροφα.
Όλη αυτή η διαδικασία, εκατέρωθεν με φόντο την φιλοσοφία, και πρώτο πλάνο την ποίηση, δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την προοδευτικά άνωθεν εξέλιξη του άνω θρώσκοντα, σε ψυχοπνευματικό επίπεδο.
Για αυτό και η τέχνη σε καμιά περίπτωση δεν πουλιέται και ούτε αγοράζεται.
Οι «καλλιτέχνες» λοιπόν στην πλειοψηφία τους είναι «χρηματοσυλλέκτες»  
Παράλληλα οι εκπεφρασμένες απόψεις δημιουργών του παρελθόντος λίγο ωφελούν με copy-paste, επειδή η επανάληψη δεν είναι μήτηρ, αλλά μητριά μαθήσεως. 
Όλοι αυτοί οι «αυθεντικοί εξανθωπισμένοι άγγελοι», και όχι καλλιτέχνες, διότι η τέχνη είναι όμορφη αυτόματα, θα ήθελαν οι επόμενοι "πατώντας" πάνω στην σκέψη τους να πάνε ένα βήμα παραπάνω.
Αυτό παροτρύνει και το υπέροχο αλλά παραποιημένο ρήμα "ΝΟΙ-ΩΘΩ".
Να σπρώξει τον νου....
Ευχαριστώ για την συζήτηση σπινθήρα.
Ήταν μια εφαρμογή, σχετική με το ότι η ανταλλαγή απόψεων, δημιουργεί ερεθίσματα, για περαιτέρω ιδέες.
Να γίνεσαι σταγόνα, και να πεθαίνεις για το χώμα.
Να αφιερώνεσαι στον "έρωτα", γιατί είναι η μεγαλύτερη σου αλήθεια.

ΟΥ ΤΙ ΔΑΝΟΣ
16/3/2016=19=10=1
(η μονάδα επαληθεύει την σκέψη μου) 

Κυριακή, 13 Μαρτίου 2016

Επιλεγμένη απολογία

Άμα πεθάνεις μια φορά να κάνεις λιτανεία
απ την ψυχή του δράκου σου, μη χάσεις τα ινία.
Χωρίς να το καλοσκεφτείς η Νέμεσις ξυπνάει,
βεντέτα βλέπεις μοναχά, νύχτα να τριγυρνάει.

Άμα πεθάνεις δυο φορές, η κόλαση φουσκώνει
Χοροπηδάνε οι  διάβολοι, και το στερνό ζυγώνει.
Χωρίς να βρίσκεις αφορμή, χαλάρωσε τα γκέμια
ο καβαλάρης είσαι εσύ, κι οι διάβολοι μελτέμια.

Άμα πεθάνεις τρεις φορές, βρήκες το ριζικό σου
πάρε στον ώμο κούτσουρο, ο Γολγοθάς εντός σου.
Η βάρκα σου πληρώθηκε, κι η λίμνη υποφέρει,
της σταύρωσης σου το καρφί, ανάσταση θα φέρει.

ΟΥ ΤΙ ΔΑΝΟΣ
13/3/2016=14=5

Τετάρτη, 9 Μαρτίου 2016

Κοτσύφι

Φτερωτό μελανόμορφο  άνθος
Στολισμένο με κίτρινο ράμφος.
Σαν πηγάδι  ζωής  αναβλύζει
Κελαηδά και  η  μέρα  ανθίζει.

ΟΥ ΤΙ ΔΑΝΟΣ
9/3/2016=15=6

Παρασκευή, 4 Μαρτίου 2016

Απόστρεψον το πρόσωπο σου απ εμού.

Προσωπίδες και όχι μάσκες  χρησιμοποιούσαν οι πρόγονοί μας μόνο στο θέατρο,
για να αποδώσουν τον ρόλο που υποδυόταν  ο υποκριτής, και όχι ο ηθοποιός
που ονομάζεται σήμερα.
Η φθορά των εννοιών : υποκριτής, εκείνος που υποκρίνεται,
ηθοποιός εκείνος που ποιεί ήθος.
Χιλιάδες οι υποκριτές, ελάχιστοι εκείνοι που ποιούν ήθος, και όχι μόνο στον χώρο
του θεάτρου αλλά παντού.
Προσωπεία χρησιμοποιούσαν στην αρχαιότητα όταν «επικοινωνούσαν» με τον θεό
οι «εκπρόσωποι» Του, αν και το τελευταίο για Αυτόν είναι οι εκπρόσωποι.
Οι εκπρόσωποι διαστρέβλωσαν και διαστρεβλώνουν τα πάντα.
Οι εκπρόσωποι παντού, σε όλες της εκφάνσεις της ζωής.
Η σωστή και καθαρή επικοινωνία με τον Θεό, αλλά και με τους ανθρώπους
δεν χρειάζεται μεσάζοντες.
Στομώνουν και καταργούν την ψυχή, με συνέπεια να καταργείται ο άνθρωπος,
αλλά και ή ζωή.
Όλοι βιώνουμε την ζωή και τους ανθρώπους σήμερα, και όλοι κρίνουμε.
Κι όμως βασικός υπεύθυνος είναι ο κάθε ένας, και όχι οι άλλοι..
Το πρόσωπο του ανθρώπου δεν χρειάζεται προσωπείο.
Είναι  από μόνο του το προσωπείο της ψυχής του, αφού η ίδια δεν έχει υλική
υπόσταση, και φυσικά δεν γίνεται αντιληπτή με τις πέντε αισθήσεις.
Γι αυτό το πρόσωπο και τα μάτια ειδικότερα είναι ο «καθρέφτης» της ψυχής.
Είναι το υλοποιημένο της κομμάτι, το μικρότερο.
Το μεγαλύτερο είναι αόρατο, το νοιώθουμε με την φυσική επαφή,
είναι τα «κύματα της ψυχής».
Πόσο καταστροφικός είναι λοιπόν ο ρόλος του διαδικτύου, και των επαφών του,
που στερούν και ακυρώνουν την φυσική επαφή το «άγγιγμα ψυχής»
Και το μέγιστο είναι , ο «αγωγός» που την συνδέει με την κεντρική «Μονάδα»,
σύμφωνα με τον Πυθαγόρα, και κάποιοι το λένε «θεό».
Εγώ το λέω Χάος-Φάος.
Μάσκες κατά το ανθρώπινο, φοράνε εκείνοι που θέλουν να κρύψουν κάτι,
η θέλουν να κάνουν κακό, και φοβούνται τις κυρώσεις….
Εξαιρούνται οι μάσκες στο καρναβάλι, που σκοπό έχουν να διασκεδάσουν 
και να ελευθερώσουν, εκείνα που ο άνθρωπος δεν μπορεί να βγάλει 
σε κανονικές συνθήκες από καθωσπρεπισμό.
Εκτόνωση και ψυχαγωγία είναι το καρναβάλι….
Απαξιώνω να ασχοληθώ με τους πολιτικούς, είναι πασίγνωστος ο ρόλος τους,
τουλάχιστον από την σύσταση του νέου Ελληνικού κράτους.
Όσοι ξέρουν ιστορία, ξέρουν…
Το θέμα είμαστε εμείς ο «Λαός», ο «ζωοδότης» , η βάση της πυραμίδας,
που χρησιμοποιεί το σύστημα αιώνες για να εξυπηρετείται.
Για αυτό….
Ο επίλογος ευχή είναι το σημαίνον Νηρηίδα…
«πνευματική άνθιση, γνώση και ενδυνάμωση της ψυχής…
Με αποτέλεσμα αυτονόητο και νομοτελειακό, την νίκη»
«Καλή Ανατολή» που συνηθίζω να εύχομαι.

ΟΥ ΤΙ ΔΑΝΟΣ
3/3/2016=15=6

Τετάρτη, 2 Μαρτίου 2016

Μαρτοπουλάκι

Στάζει διαμάντια η ζωή τις μέρες που βουρκώνεις
καθώς τα συννεφάκια σου στον ουρανό απλώνεις.
Βρέχει ο ήλιος πέταλα, κι η νιότη σου λουλούδια
πώς να σε ντύσω βασιλιά, με λησμονιάς τραγούδια.

Κλάψε μα ρίξε μια ματιά, να σπάσει τον καθρέφτη,
σβήσε του χρόνου τη γραφή, όταν η νύχτα πέφτει.
Γύρνα και άκου την ηχώ, στης λήθης το πηγάδι,
κόψε το νήμα του αργαλειού, και κάψε το υφάδι.

Κλέβει μαλάματα η ψυχή, νεράιδες οι αισθήσεις,
χορεύουν στην ανατολή, οι μούσες αν ανθίσεις.
Βγάζει ο χρόνος άρωμα, η πλάση σου γλυκαίνει,
να μην πιστέψεις πώς δεν ζει, ότι καλό πεθαίνει.

Κλείσε τον κύκλο σήμερα, κάθε ασκί και χρόνος
σφιχτοδεμένα όνειρα, που δεν αγγίζει ο πόνος.
Αρχή ανθρώπου ξεκινά, ζήτω κι εγώ  μαζί σου
Οι συμπληγάδες έπεσαν, στο χάος της αβύσσου.

ΟΥ ΤΙ ΔΑΝΟΣ
2/3/2016=14=5