Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2014

Καταπληκτικά περνάμε εδώ μέσα.....Όλοι μαζί μόνοι μας..

Σκέφτηκα να γράψω ένα ποιηματάκι,
κάτι για τον λύκο και το προβατάκι.
Έλα ντε που ο χρόνος το χει ξεπεράσει
,
θα φανεί γελοίο, και θα το σαρκάσει.

Δακτυλογραφήσεις, και φωτοτυπίες,
γέμισαν οι τοίχοι, με παρατυπίες.
Ρήαλ εκτυπώσεις, ψεύτικες διαδόσεις,
ή φωτογραφίες, με πολλές εκπτώσεις

Φωτοσόπ  ωραία  ρετουσαρισμένο,
τρίζει το μοντέλο, θεϊκά φτιαγμένο,
όμως κάτι λείπει, κάτι που φοβίζει
αν δεν κάνω λάθος, μοναχό δακρύζει.

Ζήσε τ΄ονειρο σου δεν θα επιμείνω,
άλλωστε δεν έχω κάτι να προτείνω.
Βλέπω μια οθόνη, κι όπως μου αρμόζει
μια σκιά θα μείνω, σαν τον καραγκιόζη.

ΟΥ ΤΙ ΔΑΝΟΣ
18/11/2014=18=9