Τρίτη, 9 Ιανουαρίου 2018

Πόλεμος


Πόλεμος είναι οι πασαρέλες, οι παρελάσεις, κ΄ οι ασύνταχτοι που βρίζουν,
Πόλεμος και οι άχαρες κοπέλες, που μοναχές στα πεζοδρόμια τρεκλίζουν.

Πόλεμος οι αρχές και οι κλητήρες, οι σκηνοθέτες αμφιβόλων θεαμάτων,
Πόλεμος και οι άσπονδοι σωτήρες, σε παραλήρημα μαγείας και θαυμάτων.

Πόλεμος οι γιορτές οι τελειωμένες, που ροκανίζουνε ενδόμυχα τα ήθη,
Πόλεμος και οι όψεις οι θλιμμένες, που παραδόθηκαν αμαχητί στη λήθη.

Πόλεμος τα σκυλιά τα σαλονάτα, φανατισμένα που  αλυχτούνε για τον τζόγο.
Πόλεμος τα ξεφτέρια τα μοδάτα, γιατί  φουσκώνουν σαν κοκόρια χωρίς λόγο.

Λέξεις κλειδιά, σε ομοβροντία τραπέζης,  κλώνοι μπουκιές που σου κλείνουν το στόμα.
Έχει χαθεί ριζικά το παιχνίδι που παίζεις, και υποθήκη προτείνεις, το άδειο σου σώμα.

Πόλεμος η ιδέα που προδίδει, πόλεμος η ψευτιά, και η χαλκευμένη ιστορία,
Πόλεμος η επιστήμη που ενδίδει, και για το κέρδος ξεπουλιέται στην πορεία.

Πόλεμος το συμφέρον που σφραγίζει, με κουρελόχαρτα το μέτωπο στο θύμα,
Πόλεμος κι ο πλανήτης που βρωμίζει, εμείς αυτόχειρες, και κίνητρο το χρήμα.

Πόλεμος είναι ο ποιητής και ο συνθέτης, που μετατρέπεται εν τέλει σε ζητιάνο.
Πόλεμος είναι ο εραστής, και ο ηγέτης, που μεταμόρφωσε το γίγαντα σε νάνο.

Στάσεις ζωής στις ομοβροντίες του τρόμου, ειρηνικά με το νου, ξεγυμνώνεις το τέρας,  
Άμυνα βρες, την κλεμμένη αχτίδα του νόμου, φώς η ψυχή, δύναμη εσύ, και πανί ο αέρας. 

ΟΥ ΤΙ ΔΑΝΟΣ
9/1/2018=21=3

Τετάρτη, 3 Ιανουαρίου 2018

Άκου το φως, κι όποια ευχή γυρεύεις βρες, κι άμα μπορείς, άκουσε πρώτα τις σιωπές.


Μ΄ένα μπόγο τραγούδια στην πλάτη, και αδιάφορη φρέσκια γκριμάτσα,
στα σοκάκια του χρόνου  φευγάτη, κάνει πρόβα στην νέα της φάτσα.
Βαλσαμώνει αρχαία λουλούδια σε κάδρα, ξεφλουδίζει  φιλιά στο τραπέζι,
έξω η μπίλια διαλέγει τα  μαύρα, κι η ελπίδα φλερτάρει και παίζει.

Προσπερνά και σαρκάζει συνέχεια, με το γέλιο της μνήμες παγώνει,
γεμισμένα κοστούμια  μ΄ ανέχεια, κολυμπούν σε φτηνή σιλικόνη.
Στις χοές του καλού δεν δακρύζει, κι΄ ευτυχίες μονές σπαρταράνε,
τεντωμένες χορδές ξεκουρδίζει, τυπικά, και τα χρόνια περνάνε.

Χίλιες λέξεις μηνύματα αίγλης, μελωδίες ρηχές ανεκπλήρωτοι στόχοι
Κούφιοι ήχοι  στ΄ αυτιά της αγέλης, ότι αρπάξει ο καθείς στην απόχη.
Το φορτώνει σε κάποιο ντουβάρι, και τις ρόγες σκορπίζουν σπουργίτια,
το τσαμπί ξεραμένο κουφάρι, της αδράνειας γούρι στα καλύτερα σπίτια.

Μα τα λόγια ο αέρας τα παίρνει, και η σκόνη τους θάβει  ψυχές,
ο σκοπός που τα πόδια του σέρνει, στολισμένες σκορπά  ιαχές.
Η σιωπή που ευχή συνοδεύει, και αφήνει ο χρησμός προσμονές,
με τροφή των ονείρων θεριεύει, τους παλμούς που δονούν οι φωνές.

ΟΥ ΤΙ ΔΑΝΟΣ
3/1/2018=15=6

Πέμπτη, 21 Δεκεμβρίου 2017

Quo vadis ?

Το κάθε σούρουπο σ΄ αρπάζει απ το χέρι,
βουή στα αυτιά σου, η ημέρα που γλιστρά,
Μυρίζουν μόσχο κάθε βράδυ τέτοια μέρη,
σαν λιτανείες στ΄ ανηφόρια του Μυστρά. 

Γυαλίζει ο νιός, της μάγισσας τη σφαίρα,
ξεθάβει ο γέρος την ασπίδα της τιμής,
κούφιοι χρησμοί σκορπάνε στον αιθέρα,
μισοσπασμένοι απ΄ τα χέρια της μαμής.

Σε σάπιες ράγες καθηλώνονται βαγόνια,
χωρίς ελπίδα για τροχιά προς το καινό.
άγουρη νιότη, στοιβαγμένη σε μπαλκόνια,
μ΄ αίμα σφραγίζει τις συνθήκες σε πανό.

Όλους μαζί, το κάθε σούρουπο μας βρίσκει
Κι ας  προχωράμε χωρισμένοι στη βροχή
Μοιάζει η ελπίδα με παμπόνηρη παιδίσκη
που είναι στ΄ αλήθεια η γερασμένη ανοχή.

Λέξεις αλλήθωρες ζαβές, η γλώσσα γνέθει
και λάσπη αόρατη, πετάει ο καιρός.  
Τι προσβολή στη λογική μου  αυτή η μέθη
καθάρισε με, να πεθάνω καθαρός.

ΟΥ ΤΙ ΔΑΝΟΣ
21/12/2017=16=7

Δευτέρα, 18 Δεκεμβρίου 2017

Χειμερία νάρκη


Σαν την ανέμη που τις εποχές ανοίγει, αδράχτι ο χρόνος αιωνίως τις τυλίγει.
Οι πεταλούδες περιμένουνε στην στάχτη, τον ερχομό του έφηβου του Μάρτη.
Κάποιος γυμνός με νότες ανασαίνει, καθώς τυλίχτηκε της μοναξιάς τη χλαίνη.
Δήμιοι ουρλιάζουν οι αέρηδες στη στέγη, σκορπά ο καπνός κι’  οπτασία φεύγει.
   
Φέγγει στο τζάκι θαλπωρή του χθες, αγιογραφώντας των αγγέλλων τις μορφές.
Τι προστασία, πόσο τρυφερά αγγίζει, τούτη η εικόνα, που στη μνήμη τριγυρίζει,
μαύρο βελούδο την ανάμνησή μας ντύνει, γεύση γλυκιά ερωτικού φιλιού αφήνει.

Τώρα, πώς έγινε και ξαφνικά μεταμορφώνει, η σπίθα που ποτέ της δεν παγώνει
αυτό το θαυμαστό τριμμένο ρούχο, κάθε χειμώνας κι ένα μπάλωμα του πού χω,
κι έγινε ένα με την σάρκα μου η ευχή του, μελέτησε την χειμωνιά μου η ψυχή του
κανείς δεν ξέρει τα κουρέλια και τα ράκη, πότε θα βγουν από την χειμερία νάρκη.

ΟΥ ΤΙ ΔΑΝΟΣ
12/12/2017=16=7